اعتدال دین خدا

[ویکی فقه] اعتدال دین خدا (قرآن). خداوند در قرآن کریم، امر هدایت انسان را به عنوان فریضه ای بر خود لازم شمرده است.
التزام خداوند به بیان صراط مستقیم و راه میانه: «وعلی اللـه قصد السبیل ومنها جائر ولو شاء لهداکم اجمعین: و بر خداست که راه راست را (به بندگان) نشان دهد؛ اما بعضی از راه ها بیراهه است! و اگر خدا بخواهد، همه شما را (به اجبار) هدایت می کند (؛ ولی اجبار سودی ندارد). » (قصد) به معنی صاف بودن راه است، و بنابراین قصد السبیل به معنی راه راست می باشد راهی که انحراف و ضلالت در آن وجود ندارد. در اینکه این راه راست اشاره به جنبه تکوینی یا تشریعی می کند، مفسران تفسیرهای مختلفی دارند، ولی هیچ مانعی ندارد که هر دو جنبه را شامل شود. خداوند در آیه فوق این امر را به عنوان فریضه ای بر خود لازم شمرده و با کلمه علی الله (بر خدا لازم است ) از آن یاد کرده است که همانند آنرا در آیات دیگر قرآن نیز می خوانیم ان علینا للهدی:(بر ما است که انسان را هدایت کنیم ) علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می فرماید: مقصود از عبارت (و علی الله قصد السبیل)این است که فضل و کرم خدا باعث شد که از میان دو راهی که او خودش درست کرده حق را بیان کند و راه باطل و جائر را بیان نکند و گر نه در اصل هر دو راه مجعول از جانب خدای تعالی می باشد.

💡 شما از حق و دین خدا حمایت می‌کنید و به یاری خدا به جنگ دشمنانی می‌روید که از اتحاد مسلمین و دین خدا خارج شده و باعث فساد و تباهی گشته‌اند.

💡 دین خدا خوار گشت و مرد خدا ماند خوار و زبون از جفای مردم خونخوار

💡 به زیر سایهٔ عدل معز دین خدای قبول حشمت تو تا به یوم دین دارد

💡 گفت این درخت دین خدای پیمبرست من دولتم‌گرفته به نزدیک او قرار

💡 دلی که مهر و هوای تو اندر او نبود در او چه دین خدای و چه کیش اهرمنی

💡 کردی فدای دین خدا جان و مال خویش جاوید انس و جان همه را جان فدای تو