اسلام دولت عثمانی

[ویکی فقه] مذهب فقهی حاکم، در سرزمین عثمانی (قرن ۷ تا ۱۰ هـ. ق) مذهب حنفی است، که یکی از مذاهب چهارگانه اهل سنت است؛ البته عثمانیان در گرایش های اعتقادی مذهب اشعری داشتند. مؤسس مذهب حنفی نعمان (ابوحنیفه) است که فقه اش را بر پایه منابع قرآن، سنت و روش رسول خدا، گفتار صحابه، قیاس، استحسان، اجماع و عرف بنا نهاد.مؤسس مذهب اعتقادی اشعری، ابوالحسن اشعری است که مهم ترین عقایدشان شامل اعتقاد به زائد بودن صفات الهی، امکان رؤیت ذات الهی و عدم اختیار در انسان است.
برای فهم این مطلب باید گروه هایی را که در طول تاریخ منسوب به عثمان بودند، بشناسیم تا ریشه اسلام عثمانی روشن شود. تاریخ از سه گروه به این نام یاد می کند:
← پیروان عثمان بن عفان
دولت عثمانی به عنوان بزرگ ترین و پهناورترین دولت اسلامی پس از فروپاشی خلافت عباسی شناخته می شود. این دولت در قرن هفتم هجری (۶۸۸ یا ۶۹۹) در سرزمین آناتولی ظهور کرد، در پایان سده پانزدهم میلادی به اوج اقتدار و شکوه خود رسید. دولت عثمانی از نیمه سده شانزدهم میلادی (قرن ده هجری) خود را وارث رسمی خلافت اسلامی و رهبر جهان اسلام می دانست، پادشاهان عثمانی که خود را غالباً «پاشا» می گفتند، کشور پهناوری که قلمرو آن در اروپا تا نزدیکی شهر وین امتداد داشت، ایجاد کردند.
مذهب دولت عثمانی
مذهب حنفی در دولت عثمانی بسیار توسعه یافت و در حکم مذهب رسمی آن دولت بود. پادشاهان عثمانی در عقاید، اشعری مذهب بودند.
مذهب حنفی
...

💡 هزبانیان دودمانی کُردتبار بودند که پس از اسلام و در حدود سده ۱۰ (میلادی) بر مناطقی از کردستان حکومت می‌کردند. مرکز حکومت آنان شهر اربلا بوده که احتمالاً محل همان شهر امروزی اربیل در کردستان عراق است. پیش از اسلام دولت آشوری‌تبار آدیابن در شمال عراق امروزی تا بخش‌هایی از شمال غربی ایران حکومت می‌کردند و مرکز حکومت آنان شهر اربلا (احتمالاً اربیل امروزی) بود. گرچه قلمرو حکومت آنان در دوره‌های مختلف تغییر می‌کرد، اما به‌طور کلی می‌توان گفت از ارومیه تا اربیل را در بر می‌گرفت. پس از اسلام این منطقه به تصرف اعراب مسلمان درآمد و مدتی بعد در همین منطقه حکومت هزبانیان شکل گرفت. سرانجام هزبانیان پس از نزدیک به دو قرن حکومت، توسط آلپ ارسلان سلجوقی در سال ۱۰۷۱ میلادی از بین رفتند.