لغت نامه دهخدا
اسفل سافلین. [ اَ ف َ ل ِ ف ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اسفل السافلین. پیری. || تلف. || رایگان. ( منتهی الارب ). || ضلالت و گمراهی مر کافران را و بها فُسّرَ قوله تعالی: ثم رددناه اسفل سافلین. ( قرآن 5/95 ). ( منتهی الارب ). || کنایه از هفتمین طبقه ٔدوزخ که زیر همه طبقات دوزخ است. ( غیاث اللغات ).