استعمال لغات غیرمانوس

[ویکی فقه] استعمال لغات غیرمانوس یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و یکی از اسباب مغالطه خارج قیاس است.
یکی از اسباب مغالطه خارج قیاس «استعمال لغات غیر مانوس» است، همچون: ۱. کلماتی که نزد مخاطب، نامانوس و ناآشناست، به گونه ای که باعث بُهت یا خجالت و یا ارعاب مخاطب شود.۲. عبارات پیچیده ای که سبب سرگردانی طرف شود.۳. الفاظ بی معنا و کلمات نامربوط و تکرار آن به گونه ای که باعث پریشانی فرد مقابل شود تا حدی که نتواند بر آغاز و پایان گفتار احاطه یابد و اصل مقصود را در یابد.
اسباب مغالطه خارج قیاس
بدین سان، مراد از اسباب مغالطه خارج قیاس، علل و اسبابی است که باعث به وجود آمدن مغالطه می شود، اما آن اسباب، خارج از قیاس مغالطی است؛ مانند: استهزا، تشنیع، قطع کلام، به کاربردن لغات غیر مانوس، نسبت دروغ دادن به مخاطب، برشمردن عیوب مخاطب. این امور سبب محکومیت مخاطب می شود، بدون آنکه وارد بحث و گفتگو شوند.

💡 انشای آن بسیار فصیح است، ولی مؤلف در استعمال لغات عربی افراط ورزیده‌است.

💡 این کتاب حاصل طبع فوق‌العادهٔ صادق هدایت در نویسندگی بوده و می‌توان اظهار داشت نقطه قوت کتاب قدرت بیان صادق هدایت و چگونگی استعمال لغات است. سجع‌های متعدد، متن‌های عربی دستکاری شده، اشعاری مندرآوردی، تخیل داستان‌نویسی، بی‌آلایشی بیان، گستاخی در کلام تنها بخشی از نکات این کتاب است.