لغت نامه دهخدا
ادهم بیک. [ اَ هََ ب َ ] ( اِخ ) نام دو تن از شعرای ایرانی از مردم قزوین. اجداد یکی از آندو از زمان چنگیزخان از بزرگان ولایت قزوین بودند و این بیت از اوست:
صیاد را ز صید بود بیش اضطراب
من بیقرار یارم و او بیقرار من.
و دوّمی بهندوستان رحلت کرده است و بیت ذیل از اوست
قضا از بهر آن افروخت شمع آشنائی را
که بر دلهای مشتاقان نهد داغ جدائی را.( قاموس الاعلام ترکی ).
