اداب دان

کلمه‌ی «آداب‌ دان» در فارسی به معنای فردی است که با رعایت آداب، رسوم، اخلاق و رفتار اجتماعی مناسب، در تعاملات خود با دیگران مؤدب و باشخصیت ظاهر می‌شود. این واژه از ترکیب «آداب» به معنای قواعد رفتاری و اجتماعی و «دان» به معنای دانا یا مطلع ساخته شده و نشان‌دهنده‌ی شخصی است که به قوانین اخلاقی و اجتماعی تسلط دارد و آن‌ها را در زندگی روزمره رعایت می‌کند. آداب‌ دان بودن شامل احترام به بزرگان، نیک‌رفتاری با هم‌نوعان، رعایت ادب در سخن گفتن، پوشش مناسب و رفتار درست در موقعیت‌های اجتماعی است و معمولاً با حسن اخلاق، شایستگی و شخصیت متعالی همراه است. این صفت همچنین نشان‌دهنده‌ی توانایی فرد برای کنترل خشم، رعایت انصاف و برخورد متعادل با دیگران است و موجب احترام متقابل و جایگاه اجتماعی مطلوب می‌گردد. در مکالمات روزمره، وقتی گفته می‌شود کسی آداب‌ دان است، منظور این است که او همواره با ادب و شایستگی رفتار می‌کند و شخصیت و منش او قابل احترام است. از نظر معنایی، «آداب‌ دان» با عباراتی مانند مودب، بااخلاق، متین، باوقار و باشخصیت هم‌معنی است و بار معنایی آن کاملاً مثبت و تحسین‌آمیز است.