لغت نامه دهخدا
اخترضمیر. [ اَ ت َ ض َ ] ( ص مرکب ) کنایه از آدمی روشندل.
اخترضمیر. [ اَ ت َ ض َ ] ( ص مرکب ) کنایه از آدمی روشندل.
( صفت ) شخص روشن دل.
💡 ز اختر و چرخ و عقل و جان برتر وز خیال و ضمیر و فکر به در
💡 اگر من از ضمیر روشن خود پرده بردارم سرشک گرمرو با دیده اختر کند بازی
💡 زهی ضمیر تو از حال روزگار، خبیر زهی یقین تو از سر اختران آگاه