اجتناب از سوء ظن

[ویکی فقه] در این نوشتار داستانی موزنده درباره اجتناب از سوء ظن مطرح شده است.
شقیق بلخی - که از عرفای نامدار زمان امام هفتم علیه السلام است - می گوید: در سال ۱۴۹ ق. به قصد زیارت خانه خدا در « قادسیه »، به کاروان حجّاج پیوستم. در میان کاروان به جوانی خوش سیما و گندمگون برخورد کردم. او جامه ای پشمی به تن کرده و از کاروانیان به دور نشسته بود. پیش خود گفتم: این جوان شاید از صوفیه باشد و موجب زحمت همسفران خواهد شد! بنابراین به قصد پند و اندرز به نزدش رفتم. او مرا با نام، خطاب کرد و گفت: ای شقیق! خداوند می فرماید: «إِجْتَنِبُواْ کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِ ّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِ ّ إِثْمٌ»؛ «از گمان های بسیاری اجتناب کنید که برخی از گمان ها گناه است.» من از او جدا شدم؛ اما در این اندیشه بودم که چگونه از نام و اندیشه قلبی من باخبر بود.
← نماز امام کاظم علیه السلام
۱. ↑ حجرات/سوره۴۹، آیه۱۲.
دانشنامه کلام و عقاید، برگرفته از مقاله «اجتناب از سوء ظن».
...