اجتماع امر و نهی ماموری

[ویکی فقه] اجتماع امر و نهی مأموری. اجتماع امر و نهی مأموری، به انطباق هم زمانِ امر و نهی بر شیء واحد در مقام امتثال تکلیف اطلاق می شود.
اجتماع امر و نهی مأموری، مقابل اجتماع امر و نهی آمری بوده و به معنای اجتماع امر و نهی در مقام امتثال است؛ به این بیان که هر چند امر و نهی در مقام جعل، اجتماع ندارند، مانند امر به نماز و نهی از بودن در مکان غصبی، که متعلق امر و نهی از هم جدا است، ولی در مقام امتثال، مکلف بین این دو، جمع نموده است.
[ویکی فقه] اجتماع امر و نهی مأموری، به انطباق هم زمانِ امر و نهی بر شیء واحد در مقام امتثال تکلیف اطلاق می شود.
اجتماع امر و نهی مأموری، مقابل اجتماع امر و نهی آمری بوده و به معنای اجتماع امر و نهی در مقام امتثال است؛ به این بیان که هر چند امر و نهی در مقام جعل، اجتماع ندارند، مانند امر به نماز و نهی از بودن در مکان غصبی، که متعلق امر و نهی از هم جدا است، ولی در مقام امتثال، مکلف بین این دو، جمع نموده است.
از نظر اصولیون
در اینجا میان اصولی ها بحث است که آیا چنین اجتماعی جایز است یا نه. این بحث فروع متعددی دارد، از جمله این که آیا اجتماع به سوء اختیار مکلف بوده یا نه و آیا مندوحه در مقام وجود دارد یا ندارد، که هر یک در جای خود بیان شده است.

💡 منشور روی و رای تو در جیب مهر و ماه توقیع امر و نهی تو در دست ماه و سال

💡 اول: پایبندی به آنچه خداوند به صورت امر و نهی و حلال و حرام تشریع نموده و توسط پیامبران ابلاغ گردیده‌است. این امر به عنصر اطاعت و خضوع در برابر خدا عینیت می‌بخشد. کسی که از پذیرش فرمان خدا سرپیچی کند و از پیروی راه و پایبندی به شریعت او استکبار ورزد، بنده و پرستش‌کننده خدانیست؛ هر چند او را خالق و روزی دهنده خود بداند و بدین امر اعتراف کند، چنانچه مشرکان عرب هم چنین ادعایی داشتند.

💡 بخش اول که در نسخه دوم، ۲۵ صفحه است شامل صرف افعال بیقاعده، مصدر، فعل ماضی و لواحق وی، فعل مستقبل و حق او و نفی، فعل امر و نهی، اسم فاعل و مفعول، و صفات است.

💡 به طوع و رغبت داده تو را زمانه زمان به امر و نهی نهاده تو را ملوک رقاب

💡 یکی به قهر و تسلط، مثل شکستن ساز و ریختن شراب و بازداشتن از زنا و لواط و امثال اینها و شرط این وجه، عدالت و عدم صدور آن معصیت از امر و نهی کننده نیست.