امر موضوعی

[ویکی فقه] دستور به امر کردن مکلف به دیگران، با موضوعیت داشتن نفس امر کردن را امر موضوعی می گویند.
امر موضوعی، از اقسام امر غیر تبلیغی است. اگر غرض از امر به امر فقط صدور امر از مامور اول باشد، امر موضوعی نامیده می شود؛ به بیان دیگر، غرض مولا تنها به صدور امر تعلق گرفته و انجام ماموربه در خارج نزد مولا مطلوبیتی ندارد و امر کردن مامور اول موضوعیت دارد، مثل این که مولا به فرزندش امر می کند که به چیزی دستور دهد، با این قصد که او به امر کردن عادت کند؛ در چنین صورتی، انجام فعل توسط مامور دوم برای مولا هیچ مطلوبیتی ندارد و مطلوب مولا تنها صدور فرمان از جانب فرزند می باشد.بنابراین، در چنین جایی اگر مامور دوم به موضوعی بودن امر علم پیدا کند و دستور فرزند مولا را امتثال نکند، گناه کار نیست.

💡 با این که نوع کار من و بیضایی، از نظر نگرش و مایه‌ها و موضوعها، زمین تا آسمان فرق دارد، اما مهارت و نحوهٔ بیان او در مورد هر موضوعی که انتخاب می‌کند، برای من فوق‌العاده است.

💡 بی‌بی‌سی تولید مجموعه برنامهٔ دیگری را با عنوان مسیحیت صِرف[ج] به لوئیس سپرد. به‌نوشتهٔ تایمز «آقای لوئیس قدرتی یکتا در تبدیل الهیات به موضوعی جذاب، هیجان‌انگیز و شدیداً بامزه دارد.»

💡 با اینکه هیچ‌یک از سیستم‌ها، خلاصه‌ای بدون خطا، تمام خودکار و با کیفیت بالا نمی‌توانند تولید کنند، بسیاری از سیستم‌های تمام خودکار، خروجی منطقی ای را تولید می‌کنند. کیفیت ترجمه ماشینی اگر حوزهٔ موضوعی متن محدود و کنترل شده باشد، اساساً بهتر خواهد شد.