اجاق کور
لغت نامه دهخدا
اجاق کور. [ اُ ] ( ص مرکب ) که فرزند ندارد. بلاعقب. بی خَلف. عقیم. توسعاً، عاقر.
فرهنگ معین
[ تر - فا. ] (ص مر. ) (عا. ) کسی که نمی تواند فرزند داشته باشد، نازا، عقیم.
فرهنگ عمید
کسی که بچه دار نمی شود، بی فرزند.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - آنکه فرزند ندارد. بلاعقب بی خلف. ۲ - ( توسعا ) نازا عقیم.
ویکی واژه
(عا.)
کسی که نمیتواند فرزند داشته باشد، نازا، عقیم.
جمله سازی با اجاق کور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 الهی خاطرش مسرور بادا اجاق دشمنانش کور بادا
💡 در میان خرابههای آن خانه قدیمی، اجاق کور و خاکستر سرد، گویی خبر از رفتن ساکنان و پایان دوران خوش زندگی آنها میداد.
💡 شاعر با توصیف اجاق کور در میان زمستانهای سخت، میخواست تنهایی و بیکسیِ شخصیت داستان را به زیبایی برای خوانندگان خود تصویر کند.
💡 وقتی به آن خانهی متروکه قدم گذاشتیم، اجاق کور و دیوارهای ترکخورده، حس غم و اندوه عجیبی را به قلب تمام مسافران منتقل کرد.