اتش پاره

( آتش پاره ) آتش پاره. [ ت َ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) اخگر. سکار. بجال. جمره. جذوه. قبس. || کرم شب تاب. || ( ص مرکب ) مجازاً، سخت جافی و ستمکار:
عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره ای
باددستی خاکیی بی آبی آتش پاره ای.سنائی. || داهی.
- مثل آتش پاره؛ کودکی سخت بی آرام و شریر و شوخ.
|| چابک و چربدست.

( آتش پاره ) ( ~. رِ ) (اِمر. ) ۱ - پارة آتش، اخگر. ۲ - کنایه از: کودک شریر.

( آتش پاره ) ۱. پارۀ آتش، اخگر.
۲. [عامیانه، مجاز] زرنگ، چابک.
۳. (صفت ) [عامیانه، مجاز] موذی.
۴. کودک شریر.

( آتش پاره ) اخگر کرم شب تاب
( آتشپاره ) ( اسم ) ۱- پار. آتش اخگر. ۲ - کرم شب تاب. ۳ - ( صفت ) زرنگ چابک داهی. ۴ - موذی شریر.
پاره آتش، اخگر، کنایه اززرنگ، چابک، موذی، کودک شریر

اسم: آتشپاره (دختر) (فارسی)
معنی: اخگر، شرار آتش، چابک

💡 پس چون موسى مدت را بسر رسانيد، همسر خود را برداشت و به راه افتاد، در راه از سمتطور آتشى از دور ديد به خانواده اش ‍ گفت: من از دور آتشى احساس مى كنم شما در اينجاباشيد تا شايد از كنار آن آتش خبرى كسب نموده و يا از خود آتش پاره اى بياورم تاشايد خود را گرم كنيد (29).

💡 گر جهد بیرون ز سنگ خاره آتش پاره ها لاله را از سنگ خاره جسته آتش پاره نیست

💡 سوخت صد جان شعله عشق تو چون جان جلال زان که بتوان سوخت صد خرمن به آتش پاره‌ای

💡 به داغ تازه می دادم تسلی داغ دیرین را به جای برگ گل در جیب آتش پاره می کردم

💡 ((صَواعِق )): جمع صاعقه، يعنى آتش پاره آسمانى. ((خَطْفَ)): به معناى ربودن است؛((يَخْطَفُ))، يعنى مى ربايد.