دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] احمد بن عبداللّه بن احمد بن اسحاق بن موسی بن مهران، معروف به حافظ ابونعیم اصفهانی که نسبش از جانب پدری به جعفر طیار و از طرف مادری به محمد بن یوسف نباء می رسد در ماه رجب سال 336ق در اصفهان متولد شد.
او نخست در زادگاهش از پدرش و عبداللّه بن جعفر بن فارسی استماع حدیث نموده و کسب دانش کرد.در همین دوره پدرش از محدثانی همچون جعفر خلدی از بغداد، ابوالعباس اصم از نیشابور و خشیمة بن سلیمان از شام برای او اجازۀ روایت گرفت.ابونعیم از سال 356 تا 359 ق، برای آموختن و استماع حدیث، به اقصی نقاط جهان اسلام نظیر خراسان، گرگان، همدان، عراق، حجاز، شام، مصر و حتی به صقلیه و اندلس سفر کرد.
او از محضر شیوخ مطرح آن دوره مانند دارقطن،حاکم نیشابوری، ابوبکر آجری، ابوبکر بن خلاد نصیبی، ابراهیم بن ابی العزائم، محمد بن جیش، محمد بن اسحاق اهوازی و...بهره مند شد و اجازۀ روایت گرفت.
از ابونعیم آثار متعددی نظیر:الاربعین علی مذهب المحققین من الصوفیه، الامامة و الرّد علی الرافضة،
حلیة الاولیاء و طبقات الاصفیاء، حلیة الاولیاء، کتاب المهدی به جا مانده است.او پس از 94 سال یعنی در محرم الحرام یا صفر المظفر 430ق در اصفهان دیده از جهان فرو بست.
تاریخ أصبهان (ذکر أخبار أصبهان)