ابوعبیده عامر بن عبدالله جراح

[ویکی فقه] اَبو عُبِیده جَرّاح، عامر بن عبدالله بن جراح (د ۱۸ق/۶۳۹ م)، صحابی مشهور پیامبر (ص). وی از تیره بنی الحارث قبیله قریش بود.
در نسب او معمولاً پس از کنیه، نام جدّ به جای نام پدر یاد می شود. پدرش عبدالله در جنگ فجار از سرکردگان قریش بود.
ابن حبیب، محمد، ج۱، ص۱۷۰، المحبَّر، به کوشش ایلزه لیشتن، اشتتر، حیدرآباد دکن، ۱۳۶۱ق/ ۱۹۴۲ م.
گفته اند که ابوعبیده به همراه ارقم بنابی ارقم و عثمان بن مظعون، نزد پیامبر (ص) اسلام آورد،
ابن هشام، عبدالملک، ج۱، ص۲۵۲ ـ ۲۵۳، السیره النبوه، به کوشش مصطفی سقا و دیگران، قاهره، ۱۳۷۵ق/ ۱۹۵۵ م.
ابوعبیده خود از دعوت کنندگان به اسلام بود
بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج ۱، ص۱۲۳،به کوشش محمد حمیدالله، قاهره، ۱۹۵۹ م.
...

💡 در تمامی منابع نام بابک یافت می‌شود، اما مسعودی نام او را حسن ذکر کرده است. مورخان ارمنی بابک خرمدین را گاهی «باب»، گاهی «بابن» و گاهی «بابک» ضبط کرده‌اند. بنابر برخی روایات پدر بابک مرد مسلمانی بود به نام عبدالله یا عامر بن عبدالله یا عامر بن احد از شهر مدائن که روغن فروشی می‌کرد؛ و مادرش زنی تک چشم بود که «ماه‌رو» نام داشت و از اهالی آذربایجان بود.[پانویس ۱] نام اصلی که بر بابک (در دوران تولد) گذاشته شده بود، حسن بود؛ و برادران بابک، عبدالله و معاویه (به گزارش طبری) و اسحاق (در فرق بین الفرق بغدادی) بودند که نشان می‌دهد که نام‌های آن‌ها اسلامی بود. به اعتقاد کرون، حسن هنگام ورود به دژ بذ، نام بابک را بر خود برگزید. چرا که بابک یا پاپک به معنی پدر است و نام نیای ساسانیان نیز بوده است.

💡 عامر بن عبدالله بن قيس، از مردان وارسته و انسانهاى چند بعدى است، در ميدانهاى عبادت، جهاد، سياست، اخلاق و....پيشتاز بود، از جوانمردى او اين كه: