ابن منادی ابوالحسین احمد بن جعفر

[ویکی فقه] اِبْن ِ مُنادی، ابوالحسین احمد بن جعفر بن محمد (۱۸ ربیع الاول ۲۵۶-۱۹ محرم ۳۳۶ق / ۲۳ فوریه ۸۷۰ -۱۰ اوت ۹۴۷م )، محدث، مقری و فقیه حنبلی بغداد است.
منادی لقب پدربزرگش محمد بن عبیدالله بوده است.
عبدالکریم سمعانی، الانساب، ج۱۲، ص۴۳۵، حیدرآباد دکن، ۱۴۰۱ق / ۱۹۸۱م.
او از جدش محمد و پدرش جعفر، ابوداوود سجستانی، عبدالله و صالح پسران احمد بن حنبل، محمد بن عبدالملک دقیقی و جمعی دیگر استماع نمود.
محمد ابن ابی یعلی، طبقات الحنابلة، ج۲، ص۳، به کوشش محمد حامد الفقی، قاهره، ۱۳۷۱ق / ۱۹۵۲م.
ابن ابی یعلی
محمد ابن ابی یعلی، طبقات الحنابلة، ج۲، ص۳-۴، به کوشش محمد حامد الفقی، قاهره، ۱۳۷۱ق / ۱۹۵۲م.
...

💡 او از جمله دستياران سفير اول و دوم در ((بغداد))بوده است. سفيراول به كمك وى، ((احمد بن اسحاق ))و ((محمد بن احمد بن جعفر القمى القطّان ))اموردفتر ((سازمان وكالت ))در ((بغداد))را اداره مى كرده است. او در توقيعى، از جانبحضرت مهدى (عج الله تعالى فرجه الشريف ) مورد توثيق واقع شد.(768)

💡 در رجب سال ۲۵۷ق خلیفه مهتدی کشته شد و احمد بن جعفر ملقب به معتمد به خلافت منصوب شد.