ابن خصیب عبدالله بن محمد اصفهانی

[ویکی فقه] ابن خصیب عبداللّه بن محمد اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری بوده است.
ابوبکر عبداللّه بن محمّد بن حسین بن خصیب بن صفاّر اصفهانی، از محدّثین قرن چهارم هجری است. وی در سال ۲۷۲ق در اصفهان متولّد شد. از فقهای شافعی به شمار می رفت. عاقبت به مصر رفت، و در سال ۳۳۹ قضاوت آن جا را بر عهده گرفت، و در همین منصب باقی ماند تا در سال ۳۴۸ یا به قولی ۳۴۷ وفات یافت. او تالیفاتی داشته از آن جمله است کتاب المجالسه در فقه شافعی.
شمس الدین ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النّبلاء، ج۱۲، ص۱۰۵.
۱. ↑ شمس الدین ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النّبلاء، ج۱۲، ص۱۰۵.
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۱۵۹.
...

💡 ملا عبدالله بن محمد تونی بشروی معروف به فاضل تونی، عارف، فقیه و دانشمند سده‌های دهم و یازدهم هجری در دوره صفویه بود. وی در مشهد ساکن و به تدریس و ترویج علوم دینی اشتغال داشت.

💡 6 - فرقه حارثيه؛ اين گروه از ياران عبدالله بن حارث مداينى مى باشند كه معتقد بهامامت ابو هاشم عبدالله بن محمد حنيفه و امامت عبدالله بن معاويه بن عبدالله بن جعفر بنابى طالب اند.

💡 ملک عبدالعزیز بن عبدالرحمن بن فیصل بن ترکی بن عبدالله بن محمد بن سعود بن محمد بن مقرن آل سعود (۱۸۷۶ یا ۱۸۸۰ – ۹ نوامبر ۱۹۵۳) معروف به ابن سعود، نخستین پادشاه و بنیان‌گذار پادشاهی عربستان سعودی بود.

💡 6 -تركى بن عبدالله بن محمد بن سعود. وى قدرت را در رياض بدست گرفت. اندكىبعد مصريان وى را از شهر بيرون راندند. ولى او دوباره قدرت را بدست آورد وبهرياض بازگشت. تركى بر احسا وبحرين دست يافتودرسال 1249 قمرى توسط مشارى بن عبدالرحمن كشته شد.

💡 از شاگردان وی عبدالله بن محمد اشرفی، نویسندهٔ کتاب کشکول را می‌توان نام برد که این کتاب در سال ۱۲۳۵ ه‍.ق نگارش یافته و در فهرست کتابخانهٔ مدرسهٔ صدر (خاتم‌الانبیاء)، بابل موجود است.

💡 606- تاريخ طبرى، ج 9، ص 198؛ مقاتلالطالبين، ص 200 # ديباج، معرب ديبا، يعنى ابريشم، و ديباجه الوجه به معنى زيباصورت. و منصور نيز ابوجعفر نيز ابوجعفر، عبدالله بن محمد بن على سرين خليفهعباسى (م 158 ق ) است.