ابن احنف
ابن احنف، با نام کامل ابوالفضل عباس بن احنف، از شاعران مشهور دوره عباسی و از ادیبان برجسته دربار هارونالرشید بود که در میان شاعران عرب جایگاه ویژهای دارد. او اصالتاً عرب بود، اما نیاکانش از دیرباز به خراسان مهاجرت کرده بودند و همین امر باعث شد که در محیطی با تأثیرات فرهنگی ایرانی نیز رشد کند. ابن احنف از نظر ادبی، شاعری لطیفطبع و صاحب سبک در سرودن اشعار عاشقانه و تغزلی شناخته میشود و بیشتر شهرت او به سبب همین نوع شعرهاست. او در دربار عباسیان حضور داشت و مورد توجه خلفای آن زمان قرار گرفته بود و اشعارش در میان اهل ادب رواج داشت. گفته شده است که او در کنار زبان و ادبیات عربی، از فرهنگ و ادب ایرانی نیز تأثیر پذیرفته بود و این امر در لطافت و ظرافت اشعارش دیده میشود. ابن احنف دارای پیوندهای خانوادگی با برخی ادیبان معروف زمان خود بود و ابراهیم بن عباس صولی به عنوان خواهرزاده او شناخته میشود. تاریخ وفات او را برخی منابع حدود سال ۱۹۲ قمری ذکر کردهاند، هرچند در این باره اختلاف نظرهایی وجود دارد. اشعار او بیشتر بر موضوع عشق، احساسات انسانی و بیان حالات عاطفی تمرکز دارد و از پیچیدگیهای لفظی دور است. به همین دلیل، او را از شاعران سادهگوی و در عین حال لطیفپرداز ادب عربی دانستهاند. در مجموع، ابن احنف یکی از شاعران برجسته دوره عباسی است که با اشعار عاشقانه و سبک روان خود در تاریخ ادبیات عرب ماندگار شده است.
لغت نامه دهخدا
ابن احنف. [ اِ ن ُ اَ ن َ ] ( اِخ ) ابوالفضل عباس. از شعرای دربار هرون خلیفه. او اصلاً عرب است لیکن چون نیاکان او از دیرزمانی بخراسان هجرت کردند ابوالفضل تربیه و ادب ایرانی فراگرفت. ابراهیم بن عباس صولی خواهرزاده ٔاوست. وفات او بقولی به سال 192 هَ.ق. بوده است.
فرهنگ فارسی
از شعرای دربار هرون خلیفه