ابن ابی الاحوص. [ اِن ُ اَ بِل ْ اَ وَ ] ( اِخ ) قاضی ابوعلی حسین بن عبدالعزیزبن محمد قرشی اندلسی ( 603- 700 هَ.ق. ). از دانشمندان بزرگ اسلام. در شهر بلنسیه متولد شد و در غرناطه میزیست و در همان شهر درگذشت. کتب ذیل او راست: کتاب برنامج. شرح مستصفی. شرح جمل. مسلسلات و غیرها.
فرهنگ فارسی
از دانشمندان بزرگ اسلام
جمله سازی با ابن ابی الاحوص
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تاریخ تألیف کتاب بین اول رجب ۶۴۴ و پایان صفر ۶۴۹ ه.ق بودهاست. ابن ابیالحدید هم بر ادبیات عرب و هم بر تاریخ اسلام مسلط بودهاست و شرح وی از حیث بیان زیباییهای ادبیِ نهجالبلاغه و ذکر مسائل تاریخی از اهمیت ویژهای برخوردار است. محتمل است که او اولین شارح غیرشیعه نهجالبلاغه باشد.
💡 بعدا تمامی اعضای شورا به شمول علی ابن ابیطالب و زبیر بن عوام با عثمان بن عفان بیعت نمودند.
💡 فاطمه بنت اسد مادر علی امیرالمومنین علی ابن ابی طالب امام اول شیعیان، است. او در شهر مکه، رشد و نمو کرد. پدرش «اسد فرزند هاشم فرزند عبد مناف فرزند قصی» و مادرش «فاطمه دختر هرم بن رواحه بن حجر بن عبد بن معیص بن عامر بن لؤی» بودند. همسرش «ابوطالب فرزند عبدالمطّلب فرزند هاشم فرزند عبدمناف فرزند قصی» بود. وی شش فرزند به نامهای: «طالب، عقیل، جعفر، علی، ام هانی و جمانه» داشت.