ابراهیم بن محمد بن بزرگ اصفهانی

[ویکی فقه] ابراهیم بن محمد بن بزرگ اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است.
ابراهیم بن محمّد بن بزرج (بزرگ) اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است. محدّث ثقه صاحب اصول بوده، و از عمرو بن علی، محمّد بن سلیمان لوین، موسی بن عبدالرّحمان و نصر بن علی روایت می کند. عبداللّه بن محمّد بن جعفر از او استماع حدیث نموده است.
اصفهانی، حافظ ابونعیم، ذکر اخبار اصفهان، ج۱، ص۱۹۱.
۱. ↑ اصفهانی، حافظ ابونعیم، ذکر اخبار اصفهان، ج۱، ص۱۹۱.
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۱۳۰.
...

💡 محمد بن محمد بن نعمان كه از علماى بسيار برجسته شيعه و موردقبول شيعه و اهل تسنن بود و مرجع خاص و عام به شمار مى رفت و بيش از 200 كتاباسلامى نوشت و آبروى شيعه در قرن پنجم بود و در همه رشته هاى علوم اسلامى استاد ونابغه به شمار مى آمد: روزى در خانه بود، شخصى به حضورش آمد و پرسيد زنىحامله فوت كرده ولى بچه در رحمش زنده است، آيا او را همانطور دفن كنيم، يا شكمش راشكافته و بچه اش را بيرون آوريم ؟

💡 نجم‌الدین رازی با نام کامل‌ترِ ابوبکرْ عبدالله بن محمد بن شاهوار بن انوشیروان الرازی، همچنین مشهور به نجم‌الدین دایه یا نجم رازی، از چهره‌های تأثیرگذار و مطرح در تاریخ تصوف در ایران و جهان اسلام است. او از شاگردان و مریدان نجم الدین کبری و مجدالدین بغدادی بود.

💡 اولين آنها ابوالعباس سفاح عبدالله بن محمد بن على بن عبدالله عباس ‍ بود، كه در روزجمعه سيزدهم ربيع الاول يا نيمه جمادى الاخرةسال 132 هجرى لباس خلافت پوشيد و مردم با وى بيعت كردند.

💡 او خود شرح اين واقعه را در كتاب (اكمال الدين ) آورده است. علاوه بر آن از عده اى ازبزرگان آن ديار حديث شنيده و نقل كرده است از جمله: (حسين بن احمد بيهقى )،(ابوالطيب حسين بن احمد) و (عبدالله بن محمد بن عبدالوهاب ).

💡 آن خبيث شتابان نزد عبدالرحمن بن محمد بن اشعث رفت و ماجرا را با وى در ميان گذاشت.اين يكى نيز بسرعت نزد پدرش كه از صبح كنار ابن زياد نشسته بود رفت و سر درگوش او گذاشته خبر را بيان كرد. حاكم از سخنان درگوشى سؤال كرد و ابن اشعث قضيه را فاش كرد و: