عقبه بن ابی معیط

[ویکی فقه] عقبة بن ابی معیط، یکی از اشراف قریش در جاهلیت است که نسبت به پیامبر و دیگر تازه مسلمانان، بسیار دشمن بود و آزار فراوانی به آنان رساند. او پدر ام کلثوم، همسر زید بن حارثه، پسرخوانده پیامبر بود که بعدا از وی طلاق گرفت. عقبه از اسرای کشته شده در جنگ بدر است.
ابوالولید، عقبة بن ابان (ابومعیط) بن ذکوان بن امیة بن عبدشمس، از افراد صاحب منزلت قریش در جاهلیت بود.
ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۳، ص۲۲۰.
او پس از اسارت در سال دوم هجری در جنگ بدر به فرمان پیامبر کشته شد.
زرکلى، خیرالدین، الأعلام، ج۵، ص۳۶.
۱. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۳، ص۲۲۰.
...

💡 یک روز عده‌ای از اعیان قریش به محمد حمله کردند و در این میان عقبه بن ابی معیط پارچه‌ای را به دور گردن محمد انداخت و به سختی آن را کشید به طوری که زندگی محمد در خطر افتاده بود.

💡 در تفسیر المیزان در بحث روایتی مربوط به آیات ۲۳ و ۲۴ سوره کهف سبب نزول این سوره را بنابر حدیثی از جعفر صادق می‌داند که مطابق آن، قریش نضر بن حارث بن کلده و عقبه بن ابی معیط و عاص بن وائل را می‌فرستند تا از یهودان مسائلی را بیاموزند. آنان پس از برگشتن گفتند ما از او چند مسئله پرسش می‌کنیم اگر جواب داد می‌دانیم که راستگو است و اگرنه می‌فهمیم که دروغ می‌گوید. پیامبر اسلام پس از شنیدن سؤالها گفت فردا جوابهایش را می‌دهم و در این وعده‌ای که داد «ان شاء اللّه» نگفت. به همین جهت چهل روز وحی از او قطع شد تا آنجا که وی غمگین شد و یارانش که به وی ایمان آورده بودند به شک افتادند و قریش شادمان شد و شروع کرد به استهزاء و آزار او و ابو طالب سخت اندوهگین شد.