حکم بن عاص

[ویکی فقه] حکم بن عاص (قرآن). حَکَم بن ابی العاص بن امیه، عموی عثمان بن عَفّان، پدر مروان خلیفه اموی و از دشمنان سرسخت پیامبر صلی اللّه علیه وآله وسلم است.
«حکم بن ابی العاص بن امیه» از اذیت کنندگان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم و از افرادی است که پیامبر صلی الله علیه وآله، وی را به طائف تبعید کرد.
منازعه حضرت علی با عثمان
برخی مفسران، شأن نزول آیات ۴۷ تا ۵۰ نور: را درباره منازعه امام علی علیه السّلام و عثمان، درباره مالی دانسته اند، که قصد بردن داوری نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم را داشتند و حکم بن عاص، به عثمان پیشنهاد داد، که چون رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلّم پسرعموی امام علی علیه السّلام است، مرافعه را نزد او نبرید! با نزول آیات مذکور، وی در زمره منافقانی دانسته شد، که به رغم اظهار ایمان و ادعای اطاعت از رسول خدا صلی الله علیه وآله، از پذیرش داوری آن حضرت، رویگردان اند.

💡 گفته‌امت مدحتی، خوبتر از لعبتی سخت نکو حکمتی، چون حکم بن معاذ

💡 (۴۵) حکم بن عبدل، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، زیر چاپ

💡 در هنگام دفن، یک غلام جوان، ناظر دفن کردن بدن بود و او به طمع جایزه صبح زود نزد حکم بن صلت رئیس شرطه کوفه و معاون یوسف بن عمر رفت و سرگذشت دفن بدن را گزارش داد و دشمنان زید را به محل قبر راهنمایی کرد.

💡 از این تاریخ جزیره کیش تحت نفوذ و حکم بنی عباسیان بوده تا اینکه محمد اعظم خان حاکم وقت دوباره آن را به دولت واگذار نموده‌است.