سازگری

این کلمه چند معنا دارد که در زمینه‌های مختلف به کار می‌رود. نخست، به معنای هماهنگی و دمسازی بین اجزاء یا افراد است، یعنی وقتی اجزا یا افراد با هم هم‌آهنگ و منسجم عمل می‌کنند، گفته می‌شود سازگری دارند. دوم، در موسیقی، «سازگری» نام پرده‌ای مرکب است که ترکیبی از مقام‌های عراق و اصفهان محسوب می‌شود و در نواختن موسیقی سنتی ایرانی کاربرد دارد. سوم، این واژه به نوعی از سازهای هوایی یا سازهای بادی نیز اشاره دارد که با دمیدن هوا در آن‌ها صدا تولید می‌شود. بنابراین، «سازگری» هم می‌تواند به معنای هماهنگی و هم‌آهنگی باشد و هم به مفاهیم موسیقی، شامل پرده و ساز بادی، مرتبط باشد. این واژه در متون موسیقی و ادبیات کهن فارسی دیده می‌شود و هر معنا بسته به زمینه کاربرد آن متفاوت است. در مجموع، «سازگری» هم نشانه نظم و هماهنگی است و هم یکی از اصطلاحات موسیقی سنتی ایرانی.