زیبن
لغت نامه دهخدا
زیبن. [ ب َ / زَ / زِ ب َ ] ( ص ) آنکه عالم را پشت پا زده باشد. ( فرهنگ رشیدی ). شخصی را گویند که عالم را پشت پا زده و ترک دنیا داده باشد. ( برهان ) ( از آنندراج ) ( از انجمن آرا ). تارک دنیا و زاهد. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با زیبن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 جان زیبن (آلمانی: Jon Sieben؛ زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۶۶) یک شناگر اهل استرالیا است.
