زلنبور
لغت نامه دهخدا
زلنبور. [ زَ لَم بو ] ( اِخ ) یکی از اولاد پنجگانه ابلیس است که بدانها تفسیر کرده اند قوله تعالی را «اءَفتتخذونه و ذریته اءَولیاء» ( قرآن 50/18 )، و کارش آن است که میان شوی و زن فساد انداخته، تفریق کند و عیوب زن را برای شوی ظاهر نماید و مطلع گرداند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).
جمله سازی با زلنبور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 670-مجاهد، چنانكه در احياء 3/33 آمده. و در احياء بجاى زلينور، زلنبور آمده است.