روضه التسلیم

[ویکی نور] تصورات یا روضة التسلیم، در موضوعات مختلفی؛ همچون مبداء و معاد و اخلاق و معاملات توسط خواجه نصیرالدین طوسی در قرن هفتم هجری، خطاب به بدرالدین حسین نوشته شده است. لازم به یادآوری است که خواجه این کتاب را به زبان فارسی تألیف نموده است.
طبق آنچه خود خواجه نصیرالدین در مقدمۀ کتاب آورده، این کتاب تصورات مؤلف است که کتابت آن را به خاطر قرابتی که کتابت به مخیله دارد تا به ممیّزه و سپس به حافظه برسد، انجام داده است.
خواجه در این کتاب بیست و هشت تصور مطرح نموده است که بیست و هشتمین تصور عبارتست از سئوالاتی که مشافها به مسامع همایون لازال سامعا للبشر امضا داده ام و جواب ها که فرموده اند.
این عین عبارت مصنف است، لکن در نسخه های موجود کتاب این تصور مفقود گردیده است، در نتیجه فقط بیست و هفت تصور در کتاب موجود است که ما نگاهی اجمالی به آنها می افکنیم.
در اولین تصور پاسخ کسانی که نفی صانع می کنند یا به خدا شرک می ورزند و همچنین کسانی که می گویند، بشر قادر به اثبات وجود خدای متعال نیست، داده شده است.

💡 نصیرالدین طوسی حدود ۲۶ سال در قلعه‌های اسماعیلیه به سر برد اما در این دوران لحظه‌ای از تلاش علمی باز ننشست و کتابهای متعددی از جمله «شرح اشارات ابن سینا»، «تحریر اقلدیس»، «تولی و تبری» و «اخلاق ناصری» و چند کتاب و رسالة دیگر را تألیف کرد. کتاب روضه التسلیم و مطلوب المومنین؛ تولی و تبری، آغاز و انجام رساله ای موجز در باب اعتقادات اسماعیلی از جمله آثاری است که به فرمان امام اسماعیلی در الموت نوشته‌است. خواجه در پایان کتاب شرح اشارات می‌نویسد: «بیشتر مطالب آن را در چنان وضع سختی نوشته‌ام که سخت‌تر از آن ممکن نیست و بیشتر آن را در روزگار پریشانی فکر نگاشتم که هر جزئی از آن، ظرفی برای غصه و عذاب دردناک بود و پشیمانی و حسرت بزرگی همراه داشت؛ و زمانی بر من نگذشت که از چشمانم اشک نریزد و دلم پریشان نباشد و زمانی پیش نمی‌آمد که دردهایم افزون نگردد و غمهایم دو چندان نشود…»