لغت نامه دهخدا
دوضربی. [ دُ ض َ ] ( ص نسبی ) ( اصطلاح موسیقی ) یکی از اقسام میزان ساده است. میزان دو ضربی بواسطه کسر 34 تعیین شده و نشان می دهد که میزان باید از نوت یا سکوتهایی ترکیب شود که مجموع کشش آن بیش از دو ضرب نباشد مثلاً یک سفید یا دو سیاه یا یک سیاه و دوچنگ یا دو چنگ و یک سکوت سیاه و غیره. ( از فرهنگ فارسی معین ).