داسم

داسم. [ س ِ ] ( ع ص ) رفیق کار. مهربان. ( منتهی الارب ). الرفیق بالعمل؛ المشفق. ( اقرب الموارد ).

💡 همواره مراقب خانه ها است. وقتى انسان داخل خانه شد و سلام نكرد و نام خدا را بر زباننياورد، با او داخل خانه مى شود و آن قدر وسوسه مى كند تا شر و فتنه ايجاد نمايد واهل خانه را به جان هم اندازد. اگر انسان سر سفره غذا نشست و (بسم الله ) نگفت با اوغذا مى خورد. هرگاه انسان داخل خانه شد و سلام نكرد و ناراحتى پيدا شد بايد بگويد(داسم، داسم، اعوذ بالله منه ).(251)

💡 داسم، شيطانى است كه با آدمى بر خانواده اش وارد مى شود و عيوب آنان را به وى مىنماياند و او را بر آنان خشمناك مى سازد.