خط قاطع

لغت نامه دهخدا

خط قاطع. [ خ َطْ طِ طِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خطی که ببرد و قطع کند یک جزء از دایره را. ( ناظم الاطباء ). || هر خطی که صفحه یا جسم یا خطی دیگر را قطع کند و با آن زاویه ای بسازد.

فرهنگ فارسی

خطی که ببرد و قطع کند یک جزئ از دایره را یا هر خطی که صفحه یا جسم یا خطی دیگر را قطع کند و با آن زاویه ای بسازد.

فرهنگستان زبان و ادب

{secant} [ریاضی] خط قطع کنندۀ یک خم متـ. قاطع

ویکی واژه

خط قطع‏کنندۀ یک خم

جمله سازی با خط قاطع

💡 ، معادله خط قاطع را می‌توان به صورت زیر بازنویسی کرد:

💡 به خط یکسانی می‌رسیم. از این رو هر خط قاطع دایره که در بالا تعریف شد، مماس بر دل‌گون نیز هست:

💡 وتر یک دایره پاره‌خط راستی است که هر دو انتهای آن روی محیط دایره قرار دارند. یک خط قاطع، امتداد نامتناهی یک وتر دایره است. با تعمیم، وتر به معنای پاره‌خطی که دو نقطه روی هر منحنی‌ای (مثلاً بیضی) را به هم متصل می‌کند. وتری که از مرکز یک دایره بگذرد، یک قطر آن دایره است.

💡 در هندسه، یک سکانت (به انگلیسی: Secant) یا خط قاطع از یک منحنی، خطی است که با منحنی در حداقل دو نقطه مجزا برخورد می کند. کلمه سکانت از ریشه لاتین secare به معنای بریدن می آید. در مورد دایره، سکانت دایره را دقیقاً در دو نقطه قطع می کند. وتر پاره خطی است که توسط این دو نقطه تعیین می شود، یعنی بازه ای از سکانت که پایانه های آن این دو نقطه است.

💡 که شیب خط سکانت (نام دیگرش خط قاطع است) به منحنی است. برای یک خط، سکانت بین هر دو نقطه، همان خطی است که دو نقطه روی آن قرار دارند، اما برای منحنی‌های دیگر این حالت برقرار نیست.