حکمت الاشراق

[ویکی فقه] حکمةالاشراق، مهم ترین اثر شیخ شهاب الدین سهروردی و منبع اصلی حکمت اشراق است.
این کتاب به زبان عربی است و بنا به گزارش سهروردی، در سال ۵۸۲ تألیف آن به پایان رسیده است.تاریخ دقیق تألیف این کتاب را نمی توان معلوم کرد، زیرا سهروردی در حکمةالاشراق تصریح کرده که هم زمان با این کتاب، برخی آثار فلسفی خود را نوشته و همچنین در اغلب آثار فلسفی خود از حکمة الاشراق چنان یاد کرده که گویی پیش از آن ها پایان یافته است.
موضوعات
سهروردی در آثار عرفانی و رمزی و تمثیلی خود، به حکمةالاشراق اشاره ای نکرده است، اما نمی توان نتیجه گرفت که آن ها را قبل از حکمةالاشراق نوشته است، زیرا مباحث پخته ای از حکمت اشراقی در این آثار وجود دارد. سهروردی حکمة الاشرق را کتابی مشتمل بر حکمتهای شگفت انگیز و عبارات رمزگونه معرفی کرده و در میان آثاری که در علوم الهی نوشته، برای آن جایگاه ویژه ای قائل شده و آن را بی نظیر وصف کرده است.وی در سایر آثار خود، برای دریافت اعتقاد اصلی اش، به حکمة الاشراق ارجاع داده است.
دلیل تألیف
وی دلیل تألیف این کتاب را اصرار دوستان و همچنین فرمانی غیبی ــ که نافرمانی از آن موجب خروج از راه راست می شود ــ عنوان کرده است.
وجه تسمیه
...

💡 ^  شرح حکمت الاشراق سهروردی و نیز الاشارات و التنبیهات ابوعلی سینا

💡 قطب الدین شیرازی، در شرح خود بر حکمت الاشراق، شهرهایی چون جابلقا و جابلسا را از شهرهای عالم عناصر مثالی و هورقلیا را از شهرهای عالم افلاک مثالی می‌داند که پیامبر از آن سخن گفته‌است: «در مطارحات ذکر شده‌است که همه سالکان در امتهای گوناگون ثابت کرده‌اند این صداها، نغمات افلاک در مقابل جابلقا و جابلسا نیستند چرا که آن دو از شهرهای عالم عناصر مثالی اند بلکه در جایگاه هور قلیا هستند و این سومی دارای عجایب بسیاری است چرا که عالم افلاک مثالی است و کسانی بدان دست می‌یابند که برایشان روحانیات افلاک و آنچه که از صورتهای ملیح و صداهای نیکو وجود دارد، ظاهر می‌شود؛ بنابراین اقلیم هشتم، محل صور متعالی و قدسیه‌ای است که سالک با تزکیه و تجرید بدان دست می‌یابد.»[نیازمند منبع]