دیوان اشراق

[ویکی نور] دیوان اشراق اثر میرمحمدباقر داماد متخلص به اشراق از علمای قرن دهم و یازدهم هجری است.
برگزیدن واژه اشراق به عنوان تخلص شعری از سوی میرداماد را می توان به خاطر تعلق خاطر میر به شیخ اشراق سهروردی دانست؛ چراکه میرداماد در زمینه فلسفه و حکمت نیز از تأثیرات وی برکنار نبوده است
دیوان اشراق، تألیف میرداماد، اثری است که در آن مباحث دینی، فلسفی و عرفانی به نظم کشیده شده است.
این اثر توسط جهان بخش جویا و به کوشش سمیرا پوستین دوز تحقیق و منتشر شده است.
گفته شده است که شاه صفی پس از درگذشت میرداماد به داماد وی؛ یعنی سید احمد علوی دستور جمع آوری سروده های میرداماد را داده است و وی نیز این مجموعه را به نام شاه جمع آوری نموده است. یک مثنوی نیز به نام مشرق الأنوار در دیوان اشراق به چاپ رسیده است که میرداماد آن را در سن بیست سالگی و در پاسخ به مخزن الأسرار نظامی سروده است
کتاب با دو مقدمه از جهان بخش جویا و سمیرا پوستین دوز آغاز شده است.

💡 همان مرغ یک نعره‌ای برکشید که گشتند دیوان همه ناپدید

💡 منت ایزد را که تا تو صدا دیوان آمدی منت ایزد را که چون خورشید رخشان آمدی

💡 روز محشر چو به طومار عمل درنگرند جز ثنای علی و آل به دیوان تو نیست

💡 خداوندان گیتی را قرین باشند پیوسته گهی دیوان دیوانی گهی حوران ایوانی

💡 به هر کناره ز دیوان جماعتی دیدم یکی نشسته یکی ایستاده بر سر پاست

💡 زمین و زمان جمله دیوان شد همه ز پیکار پهلو غریوان شدند