حصحاص

حصحاص. [ ح َ ] ( ع اِ ) خاک. ( آنندراج ). || ( ص ) قرب حصحاص؛ سیر سریع که فتورندارد. ( منتهی الارب ). شب روی سریع. ( ناظم الاطباء ).
- سیر حصحاص؛ مانند سیر حثحاث. تند. ( نشوء اللغة ص 140 ).
حصحاص. [ ح َ ] ( اِخ )( ذوالَ... ) کوهی مشرف بر ذوطوا. ( معجم البلدان ).

💡 محمد حصحاص و معتز الخطیب: ارائه و ویرایش، اخلاق اسلامی و نظام امانتداری: رویکردهایی در فلسفه طه عبدالرحمن، لیدن: بریل، 2020. به زبان عربی و انگلیسی.