حدیج

حدیج. [ ح ُ دَ ] ( ع اِ ) ( ابو... ) لکلک. لقلق. ( منتهی الارب ).
حدیج. [ ح ُ دَ ] ( اِخ ) ابن ابی عمرو مصری. از مستوردبن شداد، حدیثی منکر نقل کند. ابن یونس در تاریخ مصر او را یاد کرده گوید ندانستم آن را از کجا آورده. یزیدبن ابی حبیب از وی روایت کند که مستورد گفت شنیدم پیغمبر می گفت هر امتی را اجلی است و اجل امت محمد صد سال است. ( لسان المیزان ج 2 ص 181 ).
حدیج. [ ح ُ دَ ] ( اِخ ) ابن سلامة، مکنی به ابی شباث. صحابی است. ( منتهی الارب ).
حدیج. [ ح ُ دَ ] ( اِخ ) ابن معاویه. از یحیی حمانی روایت دارد. ابن حزم او را مجهول داند. ( لسان المیزان ج 2 ص 181 ). ابن عبدربه مردی بنام حدیج را خادم معاویةبن ابی سفیان شمرده است. ( عقدالفرید ج 7 ص 20 ).

ابن معاویه از یحیی حمانی روایت دارد

💡 در ادامه همین جنگ، محمد در حالی که در حال فرار بود، توسط معاویه بن حدیج کشته شد و جنازه اش را در شکم الاغ مُرده‌ای کرده و آتش زدند. عایشه با شنیدن این خبر، تا آخر عمر از خوردن گوشت کباب شده، امتناع می‌کرد.

💡 محمد بن عبدالرحمان بن معاویه بن حدیج (عربی: محمد بن عبد الرحمن بن معاوية بن حديج التجيبي؛ – ۱۸ سپتامبر ۷۷۲) فرمانروای مصر در دوران خلافت عباسی بود.

💡 محمد بن ابی بکر وارد مصر شد و با گروهی به سرکردگی معاویه بن حدیج سکونی که تا به حال در مسئله عثمان بی‌طرف مانده بوند و در حال حاضر از حامیان عثمان بود، وارد جنگ شد. معاویه بن حدیج تا به حال همکاری با معاویه بن ابوسفیان و عمرو عاص را رد کرده بود؛ اما سرانجام به آن دو پیوست و سپاهیان عمروعاص به کمک معاویه بن حدیج، محمد را در مکانی به نام مسنات شکست دادند.

💡 عبدالله بن عبدالرحمان بن معاویه بن حدیج (عربی: عبدالله بن عبد الرحمن بن معاوية بن حديج التجيبي؛ – ۷۷۲) فرمانروای مصر در دوران خلافت عباسی بود.