حدوث ذاتی

پدیدآیی، هستی یافتن، ایجاد شدن

قدم ذاتی

حدوث ذاتی. [ ح ُ ث ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نیاز به دیگری داشتن. الحاجة الی الغیر. ( تعریفات جرجانی در کلمه حادث ). در مقابل حدوث زمانی. هو کون الشی مفتقراً فی وجوده الی الغیر. ( تعریفات جرجانی ص 56 ).