جودهپور

جودهپور (Jodhpur)
(یا: جودْپور) شهری در راجستانِ۱ هند، به فاصلۀ ۴۹۰کیلومتری جنوب غربی دهلی۲، با ۶۶۸هزار نفر جمعیت (۱۹۹۱). صنایع دستی ازجمله خراطی روی عاج و لاک الکل کاری در این شهر اهمیت دارند و قطعات راه آهن، پارچه، و دوچرخه نیز در آن تولید می شوند. در گذشته مرکز ایالت نواب نشین جودهپور بود که رائو جودا۳ کنار صحرای تار۴ (صحرای بزرگ هند) تأسیس کرد.
RajasthanDelhiRao JodhaThar Desert

[ویکی فقه] جودهپور، مرکز شهرستان جودهپور در ایالت راجستان در شمال هند است.
در ۸۶۴/۱۴۵۹، رائوجودهه این شهر را در ایالت قدیمی ماروار، یکی از ایالت های راجپوتهای هند، بنیان گذاشت که نام شهر از نام وی گرفته شده است.
وضعیت شهر در دوره حکومت اکبر شاه
در دوره حکومت جلال الدین محمداکبرشاه (حک: ۹۶۳ـ ۱۰۱۴)، جودهپور یکی از ۲۵ سرکار ملک گجرات و متعلق به ولایت ماروار از صوبه اَجْمیر بود و قلعه جودهپور نیز یکی از مهم ترین قلعه های ولایت ماروار به شمار می رفت. اکبرشاه در ۹۸۰، مالدیو، راجای جودهپور، را سرکوب کرد. پسر مالدیو، که پس از پدر حاکم ماروار شده بود، به آزار مسلمانان جودهپور پرداخت ولی اکبرشاه او را فراری داد.
حمله اورنگ زیب به شهر
اورنگ زیب (۱۰۶۸ـ ۱۱۱۸) پس از سرکوبی شورش قوم راتهور/ راتور جودهپور، حسن علی خان بهادر و خان جهان بهادر را مأمور ضبط ولایت جودهپور کرد. در اواخر حکومت اورنگ زیب، راجپوتهای جودهپور و اودی پور دوباره شورش کردند. حاکم جودهپور، به سبب بستن بعضی مساجد و تعمیر و احداث معابد و ممانعت از برخاستن بانگ اذان، مورد خشم اورنگ زیب قرار گرفت. اورنگ زیب به جودهپور حمله کرد و اموال راجپوتها را غارت و زنان و فرزندان و رعایای آنها را اسیر نمود و روستاهای آنان را سوزاند. سپس قاضی القضات را به جودهپور فرستاد تا اهالی آنجا را از احکام شرعی آگاه گرداند و مساجد را تعمیر و بتخانه ها را تخریب کند. از آن پس، بانگ اذان دوباره در آن جا بلند شد
وضعیت شهر در دوره تسلط بریتانیا بر هند
...

💡 از این رو میرزا جهان بیک خان مغول حاکم مغولی کیچ و مکران از سردار بلوچان میر جلال الحق خان دعوت کرد تا به دربار او در کیچ بیاید و عرض سلام بنماید.میر جلال در سال ۱۰۹۷ م به کیچ نزد میرزا جهان بیک خان مغول آمد و پس از مذاکرات مهمی از سوی خاندان حاکم بر مکران به عنوان داماد پذیرفته شد،میرزا جهان بیگ خان برای آنکه بتواند قدرت قبایل بلوچ را در دست خود داشته باشد مجبور شد دخترش بی بی فاطمه بیگم را به نکاح رهبر بلوچان درآورد.اما این سیاست و تدبیر او تنها مدتی کوتاه مانع قیام مردم بلوچ علیه حکومت وی شد چراکه میر جلال بلوچ همراه لشکریان خود تنها با هدف باز ستاندن حکمرانی مکران که سابق در دست اجدادش بود به دربار او آمد و از جانبی دست اتحاد به سوی حاکمان راجپوت در عمرکوت و راجپوتانا دراز کرد.از طرفی راجای عمرکوت که یک حاکم راجپوت سیاستمدار بود از میرجلال رهبر مردم بلوچ درخواست کرد تا با یکی از شاهزادگان راجپوت ازدواج کند به این سبب میرجلال بلوچ برای بار دوم یک ازدواج سیاسی را تجربه کرد به این طریق او بی‌بی عجبه راجپوت جودهپوری را به نکاح خود درآورد.پس از برنامه ریزی برای قیام علیه مغولان حاکم بر مکران آنها بوسیله لشکری بزرگ و جنگاور به قلعه میری کیچ حمله کردند و میرزا جهان بیگ خان مغول را از قدرت خلع کرده مقتول ساختند.مردم بلوچ که تا پیش از این میرجلال الحق خان را با لقب بمپوری می شناختند زین پس او را به پاس نجات دادنشان از دست مغول با لقب افتخاری «ناجی» خواندند و به حکومت موروثی وی بر مکران نشاندند.