ثبوتیه
کلمه «ثبوتیه» در متون فارسی و به ویژه در منابع فلسفی و منطقی به مفهومی مرتبط با ثبات و صحت چیزی اشاره دارد. وقتی گفته میشود چیزی «ثبوتیه» است، معمولاً منظور این است که آن موضوع یا گزاره از نظر اعتبار و وجود، معتبر و ثابت است و تردیدی درباره صحت آن وجود ندارد. این واژه بیشتر در زمینههای علمی، منطقی و حقوقی به کار میرود تا نشان دهد یک ادعا یا حکم، دارای پایه و اساس محکم است.
در فلسفه و منطق، ثبوتیه میتواند به معنای تصدیق و اثبات یک گزاره باشد؛ یعنی گزارهای که به صورت عقلانی یا تجربی اثبات شده و مورد قبول است. این مفهوم در مقابل «نفی» یا «ابطال» قرار میگیرد و نشاندهنده چیزی است که وجود یا حقیقت آن تثبیت شده و نمیتوان آن را بیاعتبار دانست.
در منابع حقوقی و متون علمی نیز، این کلمه به همین معنا به کار میرود؛ برای مثال وقتی سندی ثبوتیه است، یعنی اعتبار قانونی یا اثباتی دارد و میتواند مبنای تصمیمگیری یا استناد قرار گیرد. این کاربرد به ویژه در تحلیل استدلالها و اعتبار اسناد اهمیت دارد، زیرا مشخص میکند که چه چیزی بر پایه شواهد یا دلایل معتبر ثابت و قابل اتکا است.
مترادفها
اثباتی، تأییدی
متضادها
نفیه
لغت نامه دهخدا
ثبوتیه. [ ث ُ تی ی َ ] ( ع ص نسبی ) تأنیث ثبوتی. مقابل سلبیه: صفات ثبوتیه. رجوع به اثباتی شود.
فرهنگ معین
(ثُ یِّ ) [ ع. ثبوتیة ] (ص نسب. ) مؤنث ثبوتی. مق سلبیه.
فرهنگ فارسی
( صفت ) مونی ثبوتی مقابل سلبیه: صفات ثبویته.
ویکی واژه
مؤنث ثبوتی. مق سلبیه.
جمله سازی با ثبوتیه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یعنی برهمن عاری و منزه از هر صفت و کیفیت و سلب تمام صفات ثبوتیه و حتی صفات سلبیه و تنزیهی است.