لغت نامه دهخدا
تخم زا. [ ت ُ ] ( نف مرکب ) که تخم زاید. زاینده تخم. تخم دهنده: دوم بستوهای ماده ( در فوکوس ها ) که در آنها نیز رشته های زایاست. در سررشته های زایای آنها یاخته درشتی است که به هشت قسمت تقسیم میشود و هر یک از آنها را یک تخمه می گویند و مجموعه هشت یاخته را که پوسته ضخیمی دارد، تخمزا می گویند. هر تخمزاپس از رسیدن شکافته شده و هشت یاخته بهم چسبیده از آن بیرون می آید... ( گیاه شناسی گل گلاب صص 154 - 155 ).