«بازون» نامی است که در منابع تاریخی و روایی فارسی به چند شخصیت مرتبط با امپراتوری روم باستان اطلاق شده است:
در یکی از گزارشها، بازون به عنوان ولیعهد و قائممقام یکی از امپراتوران روم در دوره همزمان با حضرت عیسی معرفی شده است که مدتی حدود سیزده سال در جایگاه سلطنت نقش داشته است. در این روایت تاریخی، او فردی است که فرماندهیهایی را به منظور گسترش قدرت روم، از جمله مأموریت برای فتح اورشلیم، به کارگزاران خود واگذار کرده است. اما در ادامه همین گزارش، به بروز اختلال روانی در او و وقوع حوادثی در دربارش اشاره شده که منجر به آشفتگی سیاسی و پایان ناگهانی حکومت او گردیده است. بر اساس برخی نقلهای تاریخی، پس از این حوادث، فرزند او ادامه محاصره اورشلیم را بر عهده گرفته و خود او از صحنه قدرت کنار رفته است.
در برخی منابع دیگر تاریخی، شخصی با نام «بازون الصغیر» نیز ذکر شده است که پس از سلسلهای از فرمانروایان پیشین به مقام امپراتوری روم دست یافته است. این شخصیت در منابع تاریخی به عنوان فردی با سیرهای نسبتاً نیکو معرفی شده که برخی اصلاحات در ساختار حکومتی انجام داده است. دوره سلطنت او کوتاه بوده و تنها حدود یک سال و چند ماه به طول انجامیده و سپس از قدرت کنار رفته است. اطلاعات مربوط به این نامها بیشتر در منابع تاریخی و ادبی مانند «حبیبالسیر» نقل شده و جنبه روایی و تاریخی دارند.
