باد خوار

بادخوار. [ خوا / خا ] ( ص مرکب ) بادخایه را گویند. ( آنندراج ). بادخایه است یعنی فتق.( فرهنگ شعوری ج 1 ورق 159 ). رجوع به باد خصیه، بادخایه، بادخایگی، غری، بادخور، فتق و دبه خایگی شود. || ( اِ مرکب ) نام طائریست. ( آنندراج ). بادخورک. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بادخور و بادخورک شود.

باد خایه را گویند

💡 از کردگار عمر تو باد از شمار بیش واعدای ملک و جاه تو تا حشر باد خوار

💡 حرام طاقت من باد خواری دو جهان اگر ز یار کسی را عزیزتر دانم

💡 با دست اگر چنانکه بود باد بارگیر مرغست اگر چنانک بود مرغ باد خوار