ایستنده

ایستنده. [ ت َ دَ ] ( نف ) توقف کننده.

توقف کننده

💡 اَرتِشتار، دومین طبقه از طبقات جامعهٔ ایران باستان بود. واژهٔ ارتشتار در اوستا به صورت رتشتار[Latin ۱] آمده که از دو جزء رته[Latin ۲] به معنی «گردونه» و شتار[Latin ۳] از ریشهٔ ستا[Latin ۴] به معنی «ایستادن» ساخته شده‌است. این نام در منابع مختلف به معنی گردونه‌ران، رزمندهٔ گردونه‌سوار، ایستنده بر گردونه و اسب‌سوار آمده‌است. این واژه در شاهنامهٔ فردوسی به صورت نیساریان آمده‌است. نیساریان ریشهٔ فارسی ندارد و تحریف‌شدهٔ واژهٔ تشتاریان و کوتاه‌شدهٔ کلمهٔ ارتشتاریان است.