ایراس

ایراس. ( ع مص ) ( از «ورس » ) زرد شدن برگ درخت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). زرد شدن برگ درخت پس از آنکه بجایی رسیده باشد. ( تاج المصادر بیهقی ): اورس الرمث؛ زرد شد برگهای رمث پس از رسیدگی. ( ناظم الاطباء ). || اورس المکان ایراساً؛ درخت ورس رویانید آنجای. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || اورس الشجر؛ برگ برآورد آن درخت. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

زرد شدن برگ درخت.

ایراس ( مخفف انگلیسی: IRAS ) به معنی ماهوارهٔ اخترشناسی فروسرخ ( به انگلیسی: Infrared Astronomical Satellite ) یک رصدخانهٔ فضایی است که در ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۸۳ در مدار زمین قرار گرفت. هدف اصلی این ماهواره بررسی تابش های حرارتی ستارگان دور از زمین بود.
در این مأموریت بیش از ۹۶٪ از کل آسمان، چهار مرتبه و در چهار فیلتر ۱۲٬۲۵٬۶۰ و ۱۰۰ میکرومتر مساحی شد. توان تفکیک تصاویر از ۳۰ ثانیه قوسی در طول موج ۱۲ میکرومتر تا ۲ دقیقه قوسی در طول موج ۱۰۰ میکرومتر متغیر بود. در نتیجه این رصدها حدود ۳۵۰٬۰۰۰ جرم آشکار شد که هنوز خیلی از آنان در انتظار تعیین ماهیت هستند و کار اصلی ما در این پایان نامه نیز، تعیین ماهیت تعدادی از این اجرام است.
عمر این ماهواره همچون اغلب ماهواره های فروسرخ پیش از آن، وابسته که عمر سیستم خنک کننده آن است. برای بالابردن بازدهی، تلسکوپ می بایست در دمای بسیار سرد نگهداری می شد. در مورد این تلسکوپ ۷۳ کیلوگرم ابرشاره هلیوم، دمای تلسکوپ را در ۲ کلوین نگه می داشت. تلسکوپ با بخار هلیوم خنک نگه داشته می شد تا اینکه در نهایت پس از ۱۰ ماه در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۳، به دلیل بخار شدن کل مخزن هلیوم و افزایش دمای تلسکوپ و ناتوانی در ادامه رصدها، ماهواره به تدریج با کاهش ارتفاع مدار به زمین نزدیک شد.
پروژهٔ ایراس ( IRAS ) برای بررسی منابع ساکن طراحی شده بود، بنابراین گروهی با جستجوی منابع متحرک و با هدف، حذف آن ها از داده ها، موفق به کشف ۳ سیارک، ۶ دنباله دار و مشاهدهٔ دنبالهٔ غباری بزرگی از دنباله دار تمپل - ۲ شدند.

ایراس (IRAS)
سرنام اسم انگلیسی ماهوارۀ اخترشناسی فروسرخ. این وسیله ماهوارۀ مشترک امریکا، بریتانیا، و هلندی بود که در ۱۹۸۳، برای مسّاحی آسمان در طول موج های فروسرخ پرتاب شد و نواحی تشکیل ستاره، کهکشان های دور، و سامانه های سیاره ای جنینیاحتمالی را در اطراف ستاره های دیگر بررسی کرد. پنج دنباله دارجدید در منظومۀ خورشیدیما کشف کرد. مدت کارکرد آن دَه ماه بود.

💡 در سال ۱۳۹۳ کتاب آینه دار حیرت (شرح غزلیات بیدل دهلوی (برای اولین بار در جهان)) به چاپ رساند و مراسم رونمایی از کتابش در بیست و هفتمین دوره نمایشگاه کتاب تهران با حضور پروفسور "افتخار حسین عارف" و "دکتر شاه منصور خواجه اف" و "دکتر عباس ماهیار" با همکاری مؤسسه فرهنگی-هنری ایراس برگزار شد و توسط مؤسسه فرهنگی و هنری اکو تقدیر شد.

💡 پلوتارک تقریباً ۱۳۰ سال پس از وقوع حادثه می‌نویسد که پس از مرگ آنتونی، اوکتاویان موفق شد کلئوپاترا را در آرامگاهش اسیر کند. او به بندهٔ آزادشده‌اش، اپافرودیتوس، دستور داد تا از ملکه مراقبت کند تا مبادا دست به خودکشی بزند زیرا که گفته می‌شد آنتونی قصد دارد در جشن پیروزی‌اش، کلئوپاترا را همراه خود داشته باشد. اما کلئوپاترا توانست اپافرودیتوس را بفریبد و خودکشی کند. پلوتارک می‌نویسد که وقتی کلئوپاترا را یافتند او مرده بود در حالی که ملازمش، ایراس، بر روی پاهای او افتاده بود و ملازم دیگرش، چارمین، پیش از آنکه تعادلش را از دست بدهد تاج او را مرتب می‌کرد. پلوتارک ادامه می‌دهد که یک کبرا در سبدی از انجیر که یک دهاتی برایشان آورده بود پنهان شده بود. کلئوپاترا پس از خوردن چند انجیر مار را می‌یابد و بازویش را به گونه‌ای قرار می‌دهد که توسط مار گزیده شود. بعضی از داستان‌ها حکایت از آن دارند که کبرا در یک کوزه پنهان شده بود و کلئوپاترا با یک سیخ آنقدر مار را سیخونک کرد تا از شدت عصبانیت بازویش را بگزد. در نهایت پلوتارک به این امر اشاره می‌کند که در مراسم جشن پیروزی اوکتاویان در روم، تمثالی از کلئوپاترا که یک مار کبرا به آن چسبیده بود به نمایش گذاشته شد.