الفاظ صریح

[ویکی فقه] الفاظ صریح، الفاظ دارای ظهور در معنای اراده شده، به سبب کثرت استعمال است.
الفاظ صریح، مقابل الفاظ کنایه بوده و عبارت است از الفاظی که در افاده معنای اراده شده از سوی متکلم، ظاهر و آشکار بوده و این ظهور، ناشی از کثرت استعمال می باشد، چه معنای مراد، حقیقی باشد و چه مجازی، مانند: لفظ «زوّجت» که صریح در انعقاد نکاح می باشد.
← تعریف اصول الفقه الاسلامی
۱. ↑ اصول الفقه الاسلامی، زحیلی، وهبه، ج۱، ص۳۰۸. ۲. ↑ شمس اصول السرخسی، الائمه سرخسی، محمد بن احمد، ج۱، ص۱۸۷.
منبع
فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۲۳۷، برگرفته از مقاله «الفاظ صریح».
...

💡 ظهیر از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان سدهٔ ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کرده‌است. سخن او روان و پر از معانی دقیق و در عین حال فصیح و دارای معانی و الفاظ صریح است.