لغت نامه دهخدا
افصی. [ اَصا ] ( ع اِ ) نام جماعتی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
افصی
فرهنگ فارسی
نام جماعتی
جمله سازی با افصی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 طایفه و قبیله عبدالقیس یا عبدقیس از قبایل قدیم عرب در تهامه در عربستان شرقی که شاخهای از قبیله «ربیعه» است. این طایفه از ذریه «عبدالقیس بن افصی بن… ربیعة بن نزار بن معدبن عدنان» است. عبدالقیس قبیله ای عدنانی بوده و نسب آنها به عبد القیس بن أفصی بن دعمی بن جدیلة بن أسد بن ربیعة بن نزار بن معد بن عدنان برمی گردد. وطن اصلی آنها در زمان جاهلیت «تهامه» بود. در سالهای بعد به علت اینکه این طایفه جمعیت زیادی پیدا کردند عدهای به عمان و بعضی دیگر به سواحل ایران کوچ کردند. عبدالقیس در سال ۹ هجری مسلمان شدند.
