اطوع

اطوع. [ اَطْ وَ ] ( ع ن تف ) فرمانبردارتر و مطیعتر. ( ناظم الاطباء ). طائعتر: ماخلق شیئاً الا هو اطوع من بنی آدم. ( حدیث ). ارخصها لحماً و اطوعها اهلاً. ( مافروخی در صفت اصفهان ).
- امثال:
اطوع من ثواب. رجوع به ثواب شود.و
اطوع من فرس.
اطوع من کلب.
هو اطوع السنان. ( یادداشت مؤلف ).

💡 اتقواالله واحسنوا الركوع و السجود وكونوا اطوع عبادالله فانكم لن تنالو ولايتناالا بالورع

💡 جناب خواجه طوسى در شرح اشارات در معجرات قولى و فعلى فرمود: خواص بهمعجرات قوليه اطوع است و عوام به فعليه اطوع است.