( اصیبعة ) اصیبعة. [ اُ ص َ ب ِ ع َ ]( ع اِ مصغر ) گویا تصغیر اصبع است و به صورت ابن ابی اصیبعة کنیت مؤلف کتاب عیون الانباء موفق الدین ابوالعباس احمدبن قاسم و نیز کنیت رشیدالدین علی بن خلیفه پزشک و موسیقی دان بود. رجوع به ابن ابی اصیبعة شود.
گویا تصغیر اصبع است و به صورت ابن ابی اصیبعه کنیت مولف کتاب عیون الانبائ موفق الدین ابوالعباس احمد بن قاسم و نیز کنیت رشید الدین علی بن حنیفه پزشک و موسیقی دان بود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 معرفة محنة الکحالین (ابن ابی اصیبعه، همانجا)، نسخههایی از آن در تیموریه و لنینگراد موجود است (GAS, III / 233) مایرهوف (ص ۷) آن را از ابن ماسویه نمیداند، ولی یک اثر بررسی شده و منقح از یک رسالهٔ واقعی شخص ابن ماسویه تلقی میکند (نک: همو، ۲۲۳)؛ ۱۶.
💡 کتاب دفع ضرر الاغذیة (ابن ندیم، ۳۵۴)، که گویا عنوان دیگری از کتاب اصلاح الاغذیة (قفطی، همانجا) یا دفع مضارالاغذیة (ابن ابی اصیبعه، همانجا) باشد.
💡 GAL, I / 266)؛ ابن جلجل، ۶۵–۶۶؛ ابن ندیم، قفطی، ابن ابی اصیبعه، همانجاها؛ بیرونی، ۳۳؛ مجلة، همانجا؛ سارتن، ۱ / ۶۶۵؛ اولمان، «طب»، همانجا؛ اشتاین اشنایدر، همانجا؛ لکلرک، II / 493).
💡 کتاب الادویة المسهلة (قفطی، تاریخ الحکماء، ۳۸۱)، که ظاهراً همان اصلاح الادویة المسهلة (ابن ندیم، ۳۵۴) یا فی ترکیب الادویة المسهلة (ابن ابی اصیبعه، ۱ / ۱۸۳) است.
💡 کتاب المالیخولیا و اسبابها و علاماتها و علاجها (ابن ابی اصیبعه، همانجا)، که رازی از آن بهره برده (۱ / ۷۳) و نسخهای از آن در حلب نگهداری میشود (GAS، همانجا)؛ ۱۴.
💡 المنجح فی الصفات و العلاجات (ابن ابی اصیبعه، همانجا)، که رازی از آن بهرهها برده (مثلاً ۳ / ۲۶، ۵ / ۱۷۳، ۸ / ۳۰، ۳۱، ۱۰ / ۲۷، ۳۰۱) و آن را کتابی شگفت خواندهاست (۷ / ۳۱).
