اسده

لغت نامه دهخدا

اسده. [ اَ س َ دَ ] ( ع اِ ) تأنیث اسد. شیر ماده. ( مهذب الاسماء ).
اسده. [ اَ س ِدْ دَ ] ( ع اِ ) ج ِ سَدّ.
اسده. [اَ س ِ دَ ] ( ع اِ ) محوطه ای که از چوب و نی سازند. ( منتهی الارب ). محوطه از چوب و نی برای بودن گوسفندان و غیره. حظیرة. ( تاج العروس ). || ماده سگ دونده پی صید. ( منتهی الارب ). ضاریه. ( تاج العروس ).

جمله سازی با اسده

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 محله‌های داخلی کجان عبارتند از: بالا ده، پشته، میدان، محله، محله قُلا، پلر، محله اسده، پای چنار و محله‌های اطراف و متصل به کجان کی‌بید، ورماگو، مهرجان، کوه نخود، چشمه جوجی، گاله خون، گاله زرده، سنگ دُل دُل، ارد راست، ارد چپ، کناره، سیبستان، پروستان، ایرندو، گرشنونه، گل هست، همو.