اخزم

اخزم. [ اَ زَ ] ( ع اِ ) مار نر. || ( ص ) نَره ای که رگ پوست آن کوتاه باشد.
اخزم. [ اَ زَ ] ( اِخ ) فحلی است نجیب.
اخزم. [ اَ زَ ] ( اِخ ) کوهی است قرب مدینه بین ناحیة مَلل و روحاء و ذکر آن در اخبار عرب آمده است. || کوهی است نجدی در حُق الضِّباب. ( معجم البلدان ).
اخزم. [ اَ زَ ] ( اِخ ) نام جدّ حاتم طائی که از پدر خود ابواخزم عاق بود و بعد از مردن اخزم پسران وی روزی بر جد خویش ابی اخزم درافتادند و او را مجروح و خون آلوده ساختند و او این بیت بگفت:
ان بنی ضرّجونی بالدّم
شنشنة اعرفها من اخزم.
و بجای «ضرجونی »، «رمَلونی » نیز روایت شده و مراد این است که آنان در عقوق شبیه پدر خود هستند. و مصراع اخیر مثل شده است. ( مجمع الامثال میدانی ) ( عقدالفرید چ قاهره سنه 1321 هَ. ق. ج 1 ص 157 ). و رجوع به ابواخزم طائی شود.

مار نر
نام جد حاتم طائی

💡 اين خويى است كه من از اخزم سراغ دارم آيا از مار جز مار متولد مى شود.(33)

💡 46- مترجم گويد: نقل كرده اند ((ابى اخزم طائى )) يكى از اجداد حاتم طائى رافرزندى بود ((اخزم )) نام و آن فرزند مرد و چند پسر از او باقى بود. روزىفرزندان اخزم بر سر جد خود.

💡 برق را باشد روی عذرا رعد را باشد خوی اخزم

💡 ولكن تعجبى ندارد (شنشنه اعرفها من اخزم )(114) چه زياد تهمت هاىناروا كه به شيعه زده اند، و مانند اين نقل دروغ را از ايشاننقل كرده اند، چنان كه در كتاب الملل و النحل شهرستانى، و مقدمه ابن خلدون و غير آنها ازچيزهائى كه بعضى مردم در اين سالها نوشته اند پر است از اينافتراءها(115)

💡 ابى اخزم ريختند و بدنش را مجروح و خون آلود نمودند و اين مضرع را در اين باب بگفت.