لغت نامه دهخدا
اجاره نشینی. [ اِ رَ / رِ ن ِ ] ( حامص مرکب ) مستأجر بودن.
اجاره نشینی. [ اِ رَ / رِ ن ِ ] ( حامص مرکب ) مستأجر بودن.
عمل اجارهنشین مستائ جر بودن در خانه و ملک دیگران جایگزین بودن در خانه و ملک دیگران جایگزین بودن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تاکید کرد که گزارشی در این رابطه دریافت نکرده است. او در این رابطه گفت در یکی از روزنامهها گزارشی همراه با عکسی از برپایی چادر در پشت بامها به نقل از فردی به چاپ رسید که این عکس هم دال بر اجاره نشینی افراد در پشت بام نیست چرا که ممکن است در تابستان افراد خانه بخواهند شب در پشت بام بخوابند و چادر هم برپا کنند.