اثاثا

لوازم، وسایل، اثاثیه

[ویکی الکتاب] معنی أَثَاثاً: اثاثیه
ریشه کلمه:
اثث (۲ بار)
«اثاث» به معنای وسائل خانه است و در اصل از مادّه «اثّ» به معنای کثرت و درهم پیچیدگی گرفته شده و از آنجا که وسائل خانه معمولاً زیاد است به آن اثاث گفته اند; و به معنای متاع و زینت دنیا نیز آمده است.
اهل لغات اثاث را اسباب خانه معنی کرده‏اند، راغب قید کثرت را بر آن افزوده و گوید ریشه آن از (اَثّ اذا کَثَرُ و تکاثَفَ) است و به هر مال که زیاد باشد اثاث گفته شده و گویند اثاث آن است که برای مصرف و استفاده است نه برای تجارت (افرب الموارد) مجمع البیان آنرا اسباب خانه گرفته و در آیه به نظر می‏آید که بمعنی اسباب زندگی باشد یعنی پیش از آنها مردمان بسیاری هلالک کرده‏ایم که از حیث وسائل زندگی و منظر بهتر بودند. در المیزان فرموده: متاع از اثاث اعم است بمطلق آنکه مورد بهره است گفته می‏شود و مخصوص اسباب خانه نیست.