لغت نامه دهخدا
اتمک.[ اَ م َ ] ( ترکی، اِ ) نان. ( مؤید ). || آب و نان. ( غیاث ). || نان پاره:
کو شه طغان جود که من بهر اتمکی
پیشش زبان بگفتن سن سن درآورم.خاقانی.
اتمک. [ اَ م َ ] ( ع ن تف ) درازتر و پرگوشت تر:اتمَک من سَنام؛ درازتر و پرگوشت تر از کوهان شتر.