ابوالعمیثل

ابوالعمیثل. [ اَ بُل ْ ع َ م َ ث َ ] ( اِخ ) عبداﷲبن خلید ایرانی رازی.شاعر. از مردم ری و یکی از شعرای معروف در زبان عرب. او را در لغت و شعر عرب مهارت و براعتی تمام بود وبخراسان کاتب دربار آل طاهر و مؤدب اولاد عبداﷲبن طاهر بود و ابن الندیم گوید: او را صد ورقه شعر است و تصانیف بسیار دارد از جمله: کتاب ما اتفق لفظه و اختلف معناه. کتاب التشابه. کتاب الأبیات السائرة. کتاب معانی الشعر. وفات وی به سال 240 هَ. ق. بوده است.

💡 یکی از این افراد ابوتَمام حبیب بن اوس طایی بود که متولد دمشق بود و در فاصله سال‌های ۲۱۷ ه‍.ق/۸۳۲ م تا ۲۲۰ ه‍.ق/۸۳۵ م روانهٔ خراسان شد. دو تن از شاعران مخصوص عبدالله به نام‌های ابوسعید ضَریر و ابوالعمیثل اِعرابی موظف بودند که شاعران را پیش از حضور در نزد عبدالله بیازمایند.